Ερασιτεχνική αστρονομία

Το blog ενός αστροπαρατηρητή

Δελφίνι… δελφινάκι, πάμε πιο γρήγορα…

Το καλοκαίρι τελειώνει (αστρονομικά καλοκαίρι έχουμε ακόμα) και το τρίγωνο Βέγας – Ντενέμπ – Αλτάιρ, που χαρακτηρίζει τον καλοκαιρινό ουρανό, πέφτει στη δύση ενώ ανατολικά δεσπόζει το μεγάλο τετράγωνο του Πήγασου και κάπου ανάμεσα ο μικρός αστερισμός του Δελφινιού… Με αστεράκια που δεν τραβάνε την προσοχή, πνιγμένο στα φώτα το Δελφίνι στον ουρανό της Αθήνας. Όμως το σαββατοκύριακο βρέθηκα στην Εύβοια με όμορφο σκοτεινό ουρανό και το δελφινάκι ήταν ψηλά… Έστησα το τηλεσκόπιό μου στην ταράτσα του σπιτιού άπλωσα τους χάρτες στο τραπέζι και κοίταξα προς τα κει…  Τα δυο πιο λαμπρά του άστρα α και β Del με τα περίεργα ονόματα Sualocin και Rotanev ήταν σαν να χαμογελούσαν… (Διαβάστε τα ονόματα ανάποδα!)  «Καιρο έχεις να μας επισκεφτείς» και ναι είχα.

Προσοφθάλμιος στο έμπιστο 6″ f/8 νευτώνειό μου και στόχευση στον γ Δελφίνος έναν από τους πιό όμορφους διπλούς αστέρες του ουρανού…101 έτη φωτός μακριά. Ποτέ δεν βαριέμαι να τον χαζεύω. Στο ίδιο πεδίο άλλος ένας διπλός, ο Σ2725, όμορφο θέαμα!

Κοίταγμα στο χάρτη και ένα αστροάλμα ώς το πλανητικό νεφέλωμα NGC6891 στα σύνορα με τον αστερισμό του Αετού. Με τον προσοφθάλμιο Koenig 12mm (100x) διακρίνονταν σαν ένας μικρός δίσκος δίπλα σε ένα άστρα 10 περίπου μεγέθους.

Μετά ήρθε η ώρα για κάτι διαφορετικό, το σφαιρωτό σμήνος NGC7006. Πολύ απομακρυσμένο, ίσως και 200.000 έτη φωτός μακρυά. Φυσικά δεν διαλύονταν σε άστρα με τηλεσκόπιο 6 ιντσών. Απλά ήταν ορατό σαν ένα κυκλικό συννεφάκι. Το χάζεψα και σκεφτόμουν πως τα αρχαία φωτόνιά του που πιάνει το μάτι μας σήμερα ξεκίνησαν το ταξίδι τους 200.000 χρόνια πριν. Από τα πιο μακρινά σφαιρωτά σμήνη του γαλαξία μας…

Η βόλτα στο Δελφίνι τελείωσε με το άλλο σφαιρωτό σμήνος το NGC6934. Το «Bunham’s celestial handbook» το έχει σαν «rrr» που σημαίνει very well resolved. Φυσικά δεν διαλύονταν σε άστρα με το μικρό μου τηλεσκόπιο αλλά φαινόταν η κεντρική του συμπύκνωση… Σαν ένας μικρός κομήτης χωρίς ουρά. Εδώ τελείωσα την περιήγησή μου στο Δελφίνι. Ήταν στα πλαίσια του προγράμματός μου να συμπληρώσω τα αντικείμενα της λίστας Herschel 400, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 11, 2008 Posted by | Uncategorized | Σχολιάστε

Requiem για ένα φίλο…

Ήταν 1983 όταν αγόρασα το πρώτο μου σοβαρό τηλεσκόπιο ένα διοπτρικό Vixen 80mm f/11.4 και τότε ήμουν ο μόνος που ήξερα με αστρονομικό τηλεσκόπιο. Το κατάστημα που το αγόρασα μου έδωσε μερικά τηλέφωνα και άλλων πελατών του που αγόρασαν τηλεσκόπια πήρα ένα στην τύχη. Ο κ. … ; Μάλιστα ποιος είναι; Απάντησε μια ανδρική φωνή, συστήθηκα και είπα πως βρήκα το τηλέφωνο του άνδρα που ήταν στην άλλη άκρη της γραμμής. Ανtαλλάξαμε διευθύνσεις και ξεκίνησε μια αλληλογραφία. Παρατηρήσεις, αστροφωτογραφίες, τραβηγμένες μέσα από την Αθήνα μάλιστα, σκέψεις για την ερασιτεχνική αστρονομία.

Πέρασαν οι μήνες και ένα σαββατοκύριακο σαν σήμερα, στις 30 Μάρτη του 1984 ανέβηκα στην Αθήνα και πήγα στο σπίτι του άγνωστου από κοντά μέχρι τότε φίλου μου. Χαιρετηθήκαμε και μου έδειξε το πορτοκαλί του Celestron 8 όνειρο άπιαστο για μένα τότε. Μου είπε για την AAVSO και τους μεταβλητούς αστέρες και ανεβήκαμε στην ταράτσα της μονοκατοικίας του στο Μοσχάτο να παρατηρήσουμε με το Celestron… Τότε μου φάνηκε πολύ φωτεινός ο ουρανός της Αθήνας, που να φανταζόμουν 18 χρονο παιδί πόσο  χειρότερα θα ήταν μετά δύο δεκαετίες…

Τα χρόνια πέρασαν γράφτηκα και εγώ στην AAVSO ύστερα από την προτροπή του φίλου μου. Συναντηθήκαμε και άλλες φορές.

Η ζωή μας απομάκρυνε, μπήκα στο πανεπιστήμιο, σπουδές, ο φίλος μου παντρεύτηκε (ήταν και αρκετά μεγαλύτερός μου) κάπου χαθήκαμε… 

Πήρα κάποτε τηλέφωνο σπίτι του μετά από μεγάλο διάστημα δεν απαντούσε κανείς… Ξαναπήρα τα ίδια… Δεν ήξερα τι να υποθέσω ώσπου μια μέρα φαντάρος πια στο στρατό διαβάζοντας ένα περιοδικό είχε ένα μικρό αφιέρωμα στον άξιο ερασιτέχνη αστρονόμο που δεν ήταν πια κοντά μας για περισσότερο από ένα χρόνο…

Ήταν ένα σοκ για μένα… δάκρυσα… τηλεφώνησα στο συντάκτη του άρθρου και έμαθα λεπτομέρειες για το πως ο φίλος μου έφυγε από τη ζωή τόσο πρόωρα…

Όταν μίλησα στο συνέδριο ερασιτεχνικής αστρονομίας αναφέρθηκα στο φίλο που δεν είναι πια κοντά μας… ήταν νομίζω ο μεγάλος απών…

Να είσα καλά φίλε εκεί πάνω δίπλα στα άστρα που τόσο πολύ αγάπησες… Τα αρχικά σου στην AAVSO υπάρχουν και κάπου κάπου βλέπω τις παρατηρήσεις που έστελνες τότε τη μακρινή πια δεκαετία του 80. Τους χάρτες μεταβλητών που μου είχες δώσει να φωτοτυπήσω με τις σημειώσεις και  τους κύκλους με τα πεδία των προσοφθαλμίων που είχες χαράξει επάνω τους να ‘σαι σίγουρος δεν θα τους πετάξω ποτέ….

Κυριακή, Μαρτίου 30, 2008 Posted by | Uncategorized | , | 7 Σχόλια

Φετιχισμός (Questar 3.5″)

Όχι το blog μου δεν έγινε ακατάλληλο για ανηλίκους… Μιλάω για ένα απόλυτο τηλεσκόπιο φετίχ. Το μικροσκοπικό Questar 3.5″. Ένα κομψοτέχνημα μηχανικής και οπτικής τελειότητας! Είχα την τύχη να χρησιμοποιήσω τα δύο Questar του Πανεπιστημίου της Πάτρας όπου σπούδαζα. Έμεινα με ανοιχτό το στόμα από την οπτική και μηχανική ποιότητα των δύο αυτών μικρών τηλεσκοπίων.  Καμμία σχέση με μικρά φτηνά πλαστικά γκατζετάκια που παριστάνουν πως είναι τηλεσκόπια προσπαθώντας να το μιμηθούν. Φυσικά δεν το καταφέρνουν με τίποτα!

Questar

Πάνω από πέντε δεκαετίες το μικρό αυτό τηλεσκόπιο έχει χαρίσει αναρίθμητες ώρες παρατήρησης στους κατόχους του. Η τιμή του είναι απαγορευτική αλλά ποτέ δεν ξέρεις… Πάντα θέλω να αποκτήσω ένα. Ίσως κάποτε το όνειρό μου για το απόλυτο αστρονομικό φετίχ να πραγματοποιηθεί. Μέχρι τότε το απολαμβάνω σε φωτογραφίες και ζηλεύω τους τυχερούς κατόχους του…

Questar

Σάββατο, Μαρτίου 15, 2008 Posted by | Uncategorized | , | 1 σχόλιο

Αστεροσκοπείο Καλαμάτας 2007

 Η 16/6/2007  ήδη είναι ημερομηνία ορόσημο για την ερασιτεχνική αστρονομία στην Καλαμάτα αλλά και όλη την Πελοπόννησο! Η βραδιά αστρονομίας που οργανώθηκε από την αστροπαρατηρησιακή ομάδα Καλαμάτας και την ομάδα αστρονομίας των εκπαιδευτηρίων Μπουγά στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία! Πάνω από 150 άτομα πέρασαν συνολικά απο το παλιό αστεροσκοπείο του Ανάργυρου Τσιμπήδη, ενώ είχαν στηθεί και 10 τηλεσκόπια από 3″ ώς 12″.

‘Αποψη της εκδήλωσης
11 νέοι φίλοι της αστρονομίας έδωσαν τα στοιχεία τους και δήλωσαν πως θέλουν να συμετέχουν στις εκδηλώσεις και εξορμήσεις της αστροπαρατηρησιακής ομάδας Καλαμάτας.
Το μισοερειπωμένο αστεροσκοπείο έδειχνε μέσα στην νυχτα όχι πια βανδαλισμένο και φάντασμα αλλά ζωντανό και περήφανο! Πολλοί άνθρωποι ανάμεσά τους πολλά παιδιά κοίταξαν για πρώτη φορά μέσα από τηλεσκόπιο.
Ο ουρανός ήταν καλύτερος από ότι περίμενα και στο ανατολικό και βορειο κομμάτι διακρίνονταν αστέρες 5+ μέγεθος ενώ στην περιοχή Κύκνου-Αετού ήταν ευδιάκριτος ο Γαλαξίας.
Αφού ξεκινήσαμε με Αφροδίτη και Κρόνο στη συνέχεια περάσαμε στον Δία.

Παρατηρώντας


Σειρά είχε το 12″ dobsonian του καινούργιου μας φίλου Γιώργου  Γεωργαντά που ήρθε από την Μεγαλόπολη, να στοχεύσει το Μ13 και να κάνει πολλούς φίλους που δεν είχαν ξαναδεί αντικείμενα του βαθέως ουρανού να εκστασιαστούν ενώ ο Δημήτρης Παπαδημόπουλος, που ήρθε απο το Ναύπλιο μαζί με τον Δημήτρη Μπάρλα, παραπέρα στόχευε το νεφέλωμα Veil στον Κύκνο. Τοπικό κανάλι τραβηξε πλάνα και μας πήρε συνεντεύξεις. Η ερασιτεχνική αστρονομία έκανε μια ορμητική είσοδο στην πόλη μας… ας ελπίσουμε να συμπαρασύρει τα πάντα στο περασμά της!
Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους Δημήτρη Παπαδημόπουλο και Δημήτρη Μπάρλα από Ναύπλιο καθώς και και στον Γιώργο Γεωργαντά από Μεγαλόπολη που συνέδραμαν ενισχύοντας την προσπάθειά μας. Τους είμαστε καταϋποχρεωμένοι. Επίσης οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Χρήστο Τσιμπίδη, ανηψιό του αείμνηστου Ανάργυρου Τσιμπήδη, για την ευγενή παραχώρηση του χώρου.

Η ομάδα των πρωταγωνιστών
Το μεγαλύτερο ευχαριστώ όμως θα θελα να μπορούσα να το πω στον αείμνηστο Ανάργυρο Τσιμπήδη. Η μνήμη του είναι ζωντανη και η προσπάθειά του έπιασε τόπο. Ύστερα απο χρόνια πάλι κάποιο σημερινό μικρό παιδί θα θυμαται πως εκει πρωτοείδε τα άστρα, όπως καποιος πιτσιρικάς το Μάιο του 1975…

Τρίτη, Ιουνίου 19, 2007 Posted by | Uncategorized | 2 Σχόλια