Ερασιτεχνική αστρονομία

Το blog ενός αστροπαρατηρητή

Η έρευνα του C. W. Tombaugh για υπερποσειδώνειους πλανήτες

 

Όλοι γνωρίζουν ότι ο Clyde Tombaugh ανακάλυψε τον Πλούτωνα.. όμως ελάχιστοι γνωρίζουν πως συνέχισε την ερευνά του μετά την ανακάλυψη του.
Η έρευνα για υπερποσειδωνιους πλανήτες συνεχίστηκε μέχρις ότου ήρθε ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος και ο Tombaugh κλήθηκε στο Αμερικανικό Ναυτικό να διδάξει ναυσιπλοΐα.

Κατά τα 14 χρόνια που κράτησε η έρευνα για υπερποσειδωνειους πλανήτες μέχρι μέγεθος 16.5-17 έλεγξε 338 ζεύγη φωτογραφικών πλακών διαστάσεων 14″x17″ με τον στερεοσυγκριτη (blink comparator)
Αυτό ισοδυναμεί με 30.000 τετραγωνικές μοίρες του ουρανού σχεδόν 45.000.000 αστρικά είδωλα ελέγχθηκαν σε περίπου 7.000 ώρες εργασίας στον στερεοσυγκριτη. Ο ουρανός φωτογραφήθηκε με το φωτογραφικό τηλεσκόπιο 13″ έως τον πολικό αλλά περιοχές πολύ βόρεια δεν ελέγχθηκαν για πλανήτες.. οι φωτογραφικές πλάκες αποθηκεύθηκαν ως παρακαταθήκη για μελλοντικούς παρατηρητές που θα μελετούσαν την ιδία κίνηση των αστέρων.
Με αυτή την έρευνα ο C. Tombaugh θα είχε ανακαλύψει τον Πλούτωνα ακόμα και αν βρίσκονταν σε απόσταση 60 αστρονομικών μονάδων, έναν πλανήτη του μεγέθους και της ανακλαστικής ικανότητας της γης σε απόσταση 100 αστρονομικών μονάδων και έναν πλανήτη του μεγέθους του Δια σε απόσταση 470 αστρονομικών μονάδων.
Ο ίδιος έγραψε πως είναι πιθανόν ο Πλούτωνας να είναι ένα από τα πολλά αντικείμενα μιας νέας κατηγόριας που βρίσκονται πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα… Στο τέλος της 14 έτους ερευνάς είχαν γίνει οι εξής Κατά σειρά σπουδαιότητας ανακαλύψεις:

1 πλανήτης (ω ναι πλανήτης είναι!!)
1 σφαιρωτο σμήνος
1 υπερσμηνος γαλαξιών
πολλά μικρότερα σμήνη γαλαξιών
5 ανοιχτά σμήνη
1 κομήτης και 775 αστεροειδείς…..

 

 

Κλείνω την ανάρτησή μου με τα λόγια του ίδιου του C. Tombaugh: «Επάνω στις (φωτογραφικές) πλάκες, σημείωσα 3969 είδωλα αστεροειδών, 1807 μεταβλητούς αστέρες και μέτρησα 29.548 γαλαξίες. Λίγοι αστρονόμοι έχουν δει τόσο πολύ από το Σύμπαν με τόση λεπτομέρεια.»

 

 

Τετάρτη, Μαΐου 14, 2008 Posted by | Σκέψεις... | , | Σχολιάστε

Στη σκιά του φεγγαριού

Ήταν 29 Απρίλη του 1976 μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα μέσα στις διακοπές του Πάσχα. Ένα 10 χρονο αγόρι περπάταγε στους δρόμους της Αθήνας κρατώντας το χέρι του πατέρα του. Ήταν μεσημεράκι όμως το φως της ημέρας έμοιαζε απογευματινό.

«Μπαμπά συμβαίνει κάτι περίεργο σήμερα;» τον ρώτησε. «Είναι έκλειψη ηλίου» απάντησε ο πατέρας του. «Το φεγγάρι μπαίνει μπροστά από τον ήλιο και τον κρύβει. Αν είσαι τυχερός και είσαι κάτω από τη σκιά του τότε για λίγο η μέρα γίνεται νύχτα». Μετά από λίγο σπίτι με ένα κομμάτι τζάμι μαυρισμένο στη φλόγα ενός κεριού πατέρας και γιος κοίταζαν μαζί τον ήλιο με ένα κομμάτι του να λείπει «δαγκωμένο» από τη σελήνη. Στο όμορφο νησί της Σαντορίνης η έκλειψη ήταν δακτυλιοειδής με τη σιλουέτα της αρχόντισας της νύχτας να διαγράφεται πάνω στον άρχοντα της μέρας καθώς αυτή ήταν μακριά από τη γη μας.

Τα χρόνια πέρασαν το αγόρι εκείνο έγινε άνδρας, τα μαλλιά του πατέρα του τα κάλυψαν τα χιόνια, αλλά πάντα είχε την εικόνα εκείνη με τον ήλιο μισοσκεπασμένο από τη σελήνη χαραγμένη στο μυαλό του.

29 Μάρτη του 2006 τριάντα χρόνια μετά στο πανέμορφο Καστελλόριζο το παιδί του 1976 άνδρας πια, είδε την ολική έκλειψη… Tον ήλιο να μικραίνει να μένει μια μικροσκοπική φλούδα, τη λάμψη του «διαμαντένιου δαχτυλιδιού» να αστράφτει κι ύστερα τη σκιά του φεγγαριού να περνάει σαν σίφουνας κάνοντας καταμεσήμερο τη νύχτα να κερδίζει τη μέρα. Στη θέση του ήλιου ήταν ένας  μαύρος κύκλος με το μεγαλόπρεπο ηλιακό στέμμα γύρω του ενώ το τοπίο περιβάλλονταν από ένα απαλό σούρουπο με χρώμα ώχρας.

Έκλειψη 2006

Μετά από λίγα λεπτά ο άρχοντας της μέρας ξαναγύρισε. Ο άνδρας είχε λουστεί στη σκιά του φεγγαριού κάτι που ίσως να  μην του ξανασυμβεί ποτέ όσο ζει. Πατέρα σε ευχαριστώ ψιθύρισε, τα μάτια του ήταν υγρά…

Τετάρτη, Μαρτίου 5, 2008 Posted by | Σκέψεις... | , , , | 3 Σχόλια

Γνωρίζοντας τον Ερμή

Ο Ερμής είναι ο πιο κοντινός πλανήτης στον ήλιο. Γνωστός ήδη από την αρχαιότητα αλλά δύσκολα παρατηρήσιμος λίγο πρίν την ανατολή ή λίγο μετά τη δύση του ηλίου.

Θυμάμαι μικρός όταν διάβαζα για τους πλανήτες και ο Ερμής δεν ήταν στη λίστα αυτών που είχα παρατηρήσει…

Στη βιβλιοθήκη της Καλαμάτας είχα βρει το καταπληκτικό για την εποχή του «Σύμπαν» που είχε εκτενές άθρο για τον Ερμή και σκίτσα από παρατηρήσεις του με τηλεσκόπια καθώς και τον κλασσικό χάρτη του Αντωνιάδη.

Ο χάρτης του Αντωνιάδη

Θέλησα να τον παρατηρήσω αλλά δυστυχώς δεν ήξερα πότε και που να κοιτάξω. Σε αντίθεση με τους Αφροδίτη, Άρη, Δία και Κρόνο ο Ερμής δεν είναι ούτε υπερβολικά λαμπρός ούτε ορατός αργά τη νύχτα ώστε να εντοπιστεί εύκολα.

Τα χρόνια πέρασαν και το 1983 απέκτησα το πρώτο σοβαρό μου τηλεσκόπιο ένα διοπτρικό Vixen 80mm f/11.4.

Είχα ήδη κάνει πολλές παρατηρήσεις με το εν λόγω τηλεσκόπιο αλλά ο Ερμής μου έλειπε.

Τότε τον Ιανουάριο του 1984 αγόρασα το πρώτο μου αστρονομικό περιοδικό το «Astronomy» και ανάμεσα στα άλλα έδειχνε σε σχηματική αναπαράσταση του ουρανού στις αρχές του μήνα την Αφροδίτη και λίγο πιο κάτω τον Δία και τον Ερμή στον πρωινό ουρανό λίγο πριν την ανατολή του ηλίου.

Ξύπνησα νωρίς και έστησα το τηλεσκόπιο στο μπαλκόνι μου η Αφροδίτη ήταν ψηλά λίγο πιο κάτω ο Δίας αλλά ο Ερμής κρύβονταν από το απέναντι βουνό… μερικά λεπτά αγωνίας ώσπου ξεπρόβαλλε ένα αστεράκι πρώτου μεγέθους επιτέλους ο Ερμής. Παρατήρησα με την καρδιά να τρέμει από το τηλεσκόπιο και είδα πως ήταν σε φάση μηνίσκου

Επιτέλους ο Ερμής είχε κατακτηθεί. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς εντόπισα με κυάλια τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Ο  Πλούτωνας έπρεπε να  περιμένει αρκετά χρόνια ακόμα.

Με τα χρόνια έκανα κι άλλες πολλές παρατηρήσεις του Ερμή με εκείνη την πρώτη να ξεχωρίζει μαζί με  τη διάβασή του μπροστά από τον ήλιο στις 7/5/2003 η οποία έγινε με το ίδιο τηλεσκόπιο και προσοφθάλμιο που είχε γίνει και η πρώτη!

Ο Ερμής παρότι είναι πλανήτης του οποίου φαίνεται η επιφάνειά του ελάχιστα ήταν γνωστά γι αυτόν παρότι είναι και σχετικά κοντά στη Γη.

Για πολλές δεκαετίες επικρατούσε η αντίληψη πως στρέφει μονίμως το ένα ημισφαίριο στον Ήλιο όπως είχε υποστηρίξει ο Schiaparelli και ο Αντωνιάδης.

Έπρεπε να ρθει η δεκαετία του 60 και οι πρώτες παρατηρήσεις με ραντάρ για να βρεθεί ο σωστός χρόνος περιστροφής του πλανήτη.

Ωστόσο οι γνώσεις μας γι αυτόν παρέμεναν έξαιρετικά φτωχές ώσπου το 1974-75 το Mariner 10 έστειλε τις πρώτες φωτοραφίες από της επιφάνειάς του από μικρή απόστση. Ένας κόσμος νεκρός κατάσπαρτος από κρατήρες που την ημέρα ψήνεται από τον ήλιο και τη νύχτα βυθίζεται στο παγωμένο σκοτάδι…

Από τότε μέχρι πριν μερικές  μέρες καμμία διαστημοσυσκευή δεν είχε πλησιάσει τον Ερμή ξανά και ο Mariner 10 είχε φωτογραφίσει περίπου την μισή του επιφάνεια.

Στις 14/1/2008 το Messnger έκανε την πρώτη από τις 3 διαβάσεις (flyby 1) από τον Ερμή πριν τεθεί σε τροχιά γύρω από αυτόν το 2011 και τον μελετήσει εξονυχιστικά.

Ο Ερμής από το Messnger

Ο Ερμής δεν είναι  πια ο παραμελημένος από την έρευνα πλανήτης. Κάποια από τα μυστικά του θα αποκαλυφθούν… και όσο για μας τους ερασιτέχνες αστρονόμους όταν διακρίνουμε στον προσοφθάλμιο τη φάση του και υποψιαζόμαστε κάποια σημάδια στην επιφάνειά του, όπως οι προκάτοχοί μας περισσότερο από έναν αιώνα πριν, ας αναλογιστούμε πόσο έχουν αυξηθεί οι γνώσεις μας για το ηλιακό μας σύστημα με την κάθε γενιά να βάζει το μικρό της λιθαράκι…

Πέμπτη, Ιανουαρίου 17, 2008 Posted by | Σκέψεις... | 7 Σχόλια

Κατάσταση πολιορκίας

Σε κατάσταση πολιορκίας βρέθηκε η Καλαμάτα τις μέρες των πυρκαγιών που μαίνονταν ανεξέλεγκτες. Ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από σύννεφα καπνού, φλόγες στα απέναντι βουνά και η φωτιά έφτασε στα κράσπεδα της πόλης.

 Η φωτιά στα κράσπεδα της πόλης

Ο Ταΰγετος καταστράφηκε ολοκληρωτικά ενώ και στη βόρεια Μεσσηνία η φωτιά προερχόμενη απο τη Μεγαλόπολη κατέστρεψε δάση και περιουσίες ενώ ευτυχώς σταμάτησε κοντα στο Μελιγαλά ύστερα από ηρωικές προσπάθειες των κατοίκων. Ένα άλλο μετωπό της έκαψε την περιοχή Άκοβου Αρκαδίας και μπήκε στο νομό Μεσσηνίας στην περιοχή Πολιανής.
Η αποπνικτική ατμόσφαιρα με τη μυρωδιά καμένου ξύλου, ο βρυχθημός των αεροπλάνων και η στάχτη που σκέπασε τα πάντα ολοκλήρωναν το εφιαλτικό σκηνικό.

Καπνός…

Η Πελοπόννησος ολόκληρη δέχτηκε τεράστιο πλήγμα με ανυπολόγιστες συνέπειες! Τέτοια καταστροφή τολμώ να πω δεν έκανε στην περιοχή απο οικονομική και περιβαλλοντική μεριά ούτε η κατοχή και ο εμφύλιος πόλεμος που την επακολούθησε!
Η επόμενη μέρα γι αυτούς που έχασαν σπίτια, περιουσίες, χτήματα και ζωικό κεφάλαιο είναι ζοφερή… Χωρίς άμεση κρατική βοήθεια θα έχουν πρόβλημα επιβίωσης.
Όλοι πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση για να αποτρέψουμε τα αρπακτικά «επενδυτές» που θα ξεπηδήσουν την επόμενη μέρα να αρπάξουν τη γη που θα αποκαλυφθεί στα αποκαΐδια. Η ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΘΑ ΖΗΣΕΙ! Τα καμένα θα ξαναγίνουν δάση και τα πουλιά θα ξανακελαηδίσουν! Είναι η υπόσχεση που δίνουμε σε μας και σε αυτους που θά ‘ρθουν!

__________________

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 23, 2007 Posted by | Σκέψεις... | Σχολιάστε

Εκδρομή στην κόλαση (Αιολικό πάρκο στο Μάναρη Αρκαδίας)

Κάθε καλοκαίρι εδώ και χρόνια πηγαίνω στον Πάρνωνα όπου η Ελληνική Αστρονομική Ένωση οργανώνει εξόρμηση παρατήρησης του νυχτερινού ουρανού. Το μέρος είναι πανέμορφο… ενα πλάτωμα περιτριγυρισμένο απο δάσος πεύκων και ελάτων.. τη νύχτα ο ουρανός διάσπαρτος απο άστρα με τον καλοκαιρινό Γαλαξία σαν ένα λευκό ποτάμι να τον διασχίζει.

Η διαδρομή από Καλαμάτα περνάει κάτω από το όμορφο πέτρινο σιδηροδρομικό γεφύρι του Μάναρη και τα χωριά Βλαχοκερασιά και Κερασιά. Το γεφύρι χτίστηκε από ντόπια πέτρα τον 19 ο αιώνα για να περάσει ο σιδηρόδρομος.

Στο όμορφο αυτό τοπίο βρήκαν το κατάλληλο μέρος να βγάλουν το μένος τους τα αρπακτικά των «ΑΠΕ».

Τα σιδερένια παλούκια των ανεμογεννητριών ρύπαναν την απέναντι ράχη. Οι εκτρωματικές τους φιγούρες έγιναν το φόντο στο παλιό γεφύρι σαν τέρατα έτοιμα να κατασπαράξουν την ελληνική φύση…

Έτοιμα να κατασπαράξουν

Ο τόπος γέμισε σιδερένια παλούκια, γραμμές μεταφοράς και το γνωστό απαραίτητο υποσταθμό που δίνει το ελάχιστο ηλεκτρικό ρεύμα στο δίκτυο της ΔΕΗ.

Συνέχισα να οδηγώ προς την κάποτε όμορφη Βλαχοκερασιά που τώρα έχει θέα τα σιδερένια εκτρώματα έτοιμα να την κατασπαράξουν και τα πτερύγια της πρώτης ανεμογεννήτριας του αιολικού εργοστασίου ξεπρόβαλλαν σαν τα αυτιά ενός… βιονικού ανεμολαγού.

aisxos-2.jpg

Ομολογώ πως σκέφτηκα ένα γιγαντιαίων διαστάσεων αλυσοπρίονο να τα κόβει για να πραγματοποιηθεί η μόνη οικολογική χρήση που μπορεί να έχουν, η ανακύκλωση.

Στεναχωρημένος σταμάτησα να τραβήξω κάποιες φωτογραφίες… το τοπίο κρανίου τόπος, μια σκουπιδοβιομηχανική κόλαση που την στοίχειωναν τα σιδερένια τέρατα με το ρυθμικό χλούκουτου χλούκουτου του σαν πλυντήριο ήχου τους.

Τα εκτρώματα σε ανάπτυξη

Στη Βλαχοκερασιά τα τέρατα είναι μερικές εκατοντάδες μέτρα απο τα σπίτια καταπιέζοντας με τις διαστάσεις τους το κάποτε όμορφο αυτό χωριό. Φαντάζομαι και η αξία της γης στη βιομηχανική πλέον Βλαχολερασιά θα έχει πέσει κατακόρυφα. Αναρωτιέμαι με τι ψεύτικες υποσχέσεις και μπούρδες περί οικολογίας εξαγόρασαν τη συναίνεση ή έστω τη μη αντίδραση των κατοίκων. Θέλω να πιστεύω πως έτσι έγινε και όχι για τριάκοντα αργύρια.

Πέρασα γρήγορα την κάποτε όμορφη αυτή περιοχή του Μωριά… ύστερα δρόμος Τρίπολης-Σπάρτης το χωριό Βούρβουρα με το όμορφο δάσος του, Άγιος Πέτρος και επιτέλους έφτασα στην περιοχή παρατήρησης.

Χαιρετισμοί με φίλους που τους βλέπω μια φορα το χρόνο, συζητήσεις για τηλεσκόπια προσοφθάλμια τεχνικές παρατήρησης, στόχους παρατήρησης για το βράδυ.

Η υπέροχη νύχτα του Πάρνωνα έριξε το πέπλο της και ο ουρανός γέμισε άστρα που θαρούσες θα απλώσεις το χέρι να τα αγγίξεις…

Θα είναι όμως για καιρό έτσι; Τα αρπακτικά ακονίζουν τα νύχια τους.. αποπειρώνται να εισβάλουν στον νότιο Πάρνωνα καταστρέφοντας το δάσος της Κρεμαστής για να φτιάξουν άλλο ένα αιολικό εργοστάσιο με σιδερένια τέρατα ενώ ακούγεται πως σχεδιάζονται εκατοντάδες ανεμογεννήτριες για τη ράχη του Πάρνωνα.

Οι κάτοικοι της περιοχής Κρεμαστής αντιστέκονται σθεναρά το ίδιο θα κάνει και ο υπόλοιπος λακωνικός λαός στην προσπάθεια σφαγιασμού του Πάρνωνα. Ας είμαστε οι ερασιτέχνες αστρονόμοι συμπαραστάτες στον δύσκολο αυτό αγώνα ενάντια στην ύβρι και την άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή.

Το οφείλουμε στους προγόνους μας, στους εαυτούς μας και στους απογόνους μας γιατί όπως λέει και ο ποιητής:

Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν,
θα ‘ρθούνε, θα περάσουν.
Κριτές θα μας δικάσουν
οι αγέννητοι, οι νεκροί.

Τρίτη, Αύγουστος 7, 2007 Posted by | Σκέψεις... | 15 Σχόλια

Back to the USSR

Εμπνεύστηκα τον τίτλο από το ομώνυμο τραγούδι των Beatles για να παρουσιάσω το τηλεμετρικό σύστημά μου από την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Kiev 4A

 

Στην φωτογραφία είναι η τηλεμετρική φωτογραφική μηχανή Kiev 4A. Φοράει φακό 50mm f/2.Μπροστά της σε παράταξη εξ αριστερών οι ακόλουθοι φακοί: 35mm f/2.8, 53mm f/1.8, 85mm f/2.

Την μηχανή την έφερε η μητέρα μου γυρνώντας από ένα ταξίδι σε Μόσχα Λένινγκραντ το 1981. Η Kiev από τότε με συνόδευε σε 1002 σχολικές εκδρομές, σε γιορτές και ταξίδια ώσπου με ακολούθησε στο πανεπιστήμιο στα πρώτα φοιτητικά μου χρόνια. Η μινιμαλιστική Kiev ακούραστα γέμιζε άλμπουμ με κομμάτια της ζωής μου κρατώντας ζωντανές τις αναμνήσεις…

Το 1985 έμαθα να εμφανίζω και να τυπώνω φωτογραφίες στο σκοτεινό θάλαμο και το εκμεταλλεύτηκα στρέφοντας την Kiev στον ουρανό και βγάζοντας τις πρώτες μου αστροφωτογραφίες σε Agfapan 400 με την μέθοδο piggyback.

Στις αρχές της δεκαετίας του 90 ανακάλυψα σε παζάρια σε εξευτελιστικές τιμές τους τρεις παραταγμένους φακούς διαμάντια. Κάποια στιγμη το 1992 το κλείστρο της Kiev εξέπνευσε… Για καλή μου τύχη ένας τεχνίτης στην Πάτρα όπου σπούδαζα είχε ένα από μια άλλη Kiev κατεστραμμένη. Η μεταμόσχευση ήταν επιτυχής και η Kiev μου αναγεννήθηκε από τις στάχτες της.

Είχα πια αρχίσει να ασχολούμαι με την φωτογραφία πιο σοβαρά και το 1993 απέκτησα μια εξαιρετική Nikon FM2. Η παλιά έμπιστη Kiev μπήκε στην άκρη.

Κάποτε την ξαναέστρεψα στον ουρανό και δοκίμασα τους νέους φακούς της. Είχα μια ευχάριστη έκπληξη! Το πεδίο χωρίς βινιετάρισμα με αστρικά είδωλα πολύ καλά σχεδόν ως τις άκρες…

Η παλιά Kiev δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Την ξεσκόνισα για τα καλά, με λίγη βενζινόκολλα ξανακόλλησα την επικάλυψη από δερματίνη στο σώμα της και έδειξε να λάμπει παρά τα χρονάκια της ύστερα από αυτό το lifting, έτοιμη να δώσει κι άλλες ουράνιες και γήινες φωτογραφικές συγκινήσεις!

Τρίτη, Ιουλίου 31, 2007 Posted by | Σκέψεις... | 4 Σχόλια

Ας πάει και το παλιάμπελο (Nikon F4)

Πάντα μ’  άρεσε η φωτογραφία… και οι φωτογραφικές μηχανές. Μικρότερος ζαχάρωνα την καταπληκτική Nikon F4. Το απόλυτο επαγγελματικό εργαλείο για το τέλος της δεκαετίας του ΄80 όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Η τιμή της στην Ελλάδα προσέγγιζε τα 2.000.000 δρχ.  όμως!!!  Χιλιάδες επαγγελματίες φωτογράφοι γύρισαν τον κόσμο με τις F4… από τις ζούγκλες του Αμαζονίου και την αφρικανική σαββάνα έως τα Ιμαλάια παντού οι Nikon F4 έγραψαν ιστορία πριν αντικατασταθούν επάξια απο τις F5 το 1997 και εν συνεχεία απο τις F6 τις τελευταίες «φιλμάτες» της Nikon.

To 1993 απέκτησα μια ολοκαίνουργια Nikon FM2 απολύτως μηχανική, μινιναλιαστικής σχεδίασης φωτογραφική μηχανή πολύ καλή και για αστροφωτογραφία. Στο πίσω μέρος του μυαλού όμως παρέμενε το όνειρο της απόκτησης και μιας F4.

Τα χρόνια κύλησαν, η φωτογραφία πέρασε στην ψηφιακή εποχή της ευκολίας (και της υποβάθμισης της ποιότητας δυστυχώς) οι επαγγελματίες άρχισαν σιγά σιγά να σκοτώνουν τον κάποτε πανάκριβο εξοπλισμό τους για να περάσουν στην ψηφιακή τεχνολογία. Εξοπλισμός χιλιάδων δολλαρίων μπορεί πια να βρεθεί με ελάχιστα χρήματα στο ebay…

Όλο αυτό έχει κι ένα καλό όμως… οι εραστές της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ φωτογραφίας μπορούν να πραγματοποιήσουν τα κάποτε εξωπραγματικά όνειρά τους.

Έτσι όταν είδα μια Nikon F4 στο γερμανικό ebay αντί 260 € με εγγύηση καλής λειτουργίας για ένα χρόνο και ένα μήνα εγγύηση επιστροφής χρημάτων ακολούθησα το ρητό:

«Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσεις έναν πειρασμό είναι να υποκύψεις» και ύστερα απο μερικά κλικ η πολυπόθητη Nikon F4 ήταν δική μου. Ένα όνειρο πραγματοποιήθηκε, το πρόβλημα είναι το πως δεν περνάνε οι μέρες μέχρι να την παραλάβω.

Nikon F4

Η φωτογραφία όπως και η αστρονομία είναι ένα πάθος και «τα πάθη πρέπει να γίνονται σεβαστά» E. A. Poe

Πέμπτη, Ιουλίου 26, 2007 Posted by | Σκέψεις... | 2 Σχόλια

Κουτί αντιγραφής slides και αρνητικών Mk I by Giorgos

Έχοντας παλιά slides θα ήθελα έναν οικονομικό τρόπο για την αντιγραφή ψηφιοποίησή τους. Η καλύτερη λύση είναι φυσικά η φτηνή εύκολη απλή ιδιοκατασκευή.

Υλικά (όλα υπήρχαν σπίτι)

Κουτί παπουτσιών

Κόλλα UHU

Κοπίδι

Ψαλίδι

Σελοτέιπ

Λευκό χαρτόνι

Καλαμάκι αναψυκτικών (στηρίζει το λευκό χαρτόνι)

Στο ένα μέρος του κουτιού άνοιξα μια τρύπα 24×36 χιλιοστά, όσο το καρέ του φίλμ και έβαλα δύο λουρίδες χαρτόνι ώστε να «συρταρώνουν» τα slides και στο εσωτερικό ένα λευκό χαρτόνι υπό γωνία ώστε να υπάρχει λευκό φόντο.

Το θαυματουργό κουτί αντιγραφής αρνητικών χαμηλής τεχνολογίας

Το χαρτόνι φωτίζεται με με μπλε λαμπτήρα πυρακτώσεως ώστε να έχουμε σωστή θερμοκρασία χρώματος, με την Nikon Coolpix σε macrο και το flash off καδράρουμε και κροπάρουμε ζουμάροντας και φωτογραφίζουμε το slide.

Το κουτί αντιγραφής slides και αρνητικών Shoe box slide duplicator Mk I by Giorgos δουλεύει μια χαρά!!!

Ιδού:

Παλιό αρνητικό από το 1985

Ακόμα κάθεστε; Δεν φτιάξατε το δικό σας;

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ!

Κυριακή, Ιουλίου 8, 2007 Posted by | Σκέψεις... | 1 σχόλιο

Κόντρα στον άνεμο…

Είναι τελικά εξωφρενικό το τι έχει κάνει η προπαγάνδα των αεριτζήδων (κυριολεκτώ) τόσα χρόνια!
Ο κόσμος έχει φτάσει να θεωρεί ως οικολογικές κατασκευές 100 μέτρων ύψους που αποδίδουν ρεύμα όταν και εάν φυσάει, χρειάζονται χιλιόμετρα καλωδίων, 300-500 κυβικά τσιμέντο για έρμα, δρόμους πρόσβασης για νταλίκες και 150 μετρους γερανούς, αποψίλωση γύρω τους και οι οποίες κατασκευές θα καταντήσουν σκουριασμένα σκιάχτρα όταν βρεθεί κάποια σοβαρή λύση στο ενεργειακό.

ΤΏ?ας
Μην νομίζετε φυσικά πως θα δοθεί ποτέ κονδύλι για το ξήλωμα..Οι αρχαιολόγοι του 150000 μΧ θα βρουν τα τσιμέντα δείγματα ανθρώπινης βλακείας του 21ου αιώνα…
Είναι και το άλλο «επιχείρημα»:  «Δεν ενοχλούν στις ερημιές». Μα εκεί ακριβώς ενοχλούν περισσότερο, στις έρημες περιοχές που τις κάνουν βιομηχανικές ζωνες και μάλιστα με βαριές κατασκευές. Τον … «καπιταλισμό» βλέπει άλλος πίσω απο τις αντιδράσεις, λες και δεν είναι οικονομικά μεγαλοσυμφέροντα αλλά η αγάπη της ΕΕ για το περιβάλλον που προωθεί τις ανεμογγενήτριες. Έλεος θεέ μου τι άλλο θα ακούσω..
Ωστόσο η μάστιγα εξαπλώνεται σε νησιά, ραχούλες και βουνοκορφές και φυσικά μερικοί την βρίσκουν και «όμορφη» ή «ελπιδοφόρα» λες και είναι δικαίωμά τους να τους αρέσει η αλλοίωση και καταστροφή του περιβάλλοντος.
«Μας σώζουν απο τα ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα» λένε άλλα παπαγαλάκια, απολογητές της πρωτοφανούς επίθεσης στην ελληνική φύση, της μανίας ξεπουλήματος και καταστροφής.. ωστόσο διαψεύδονται οικτρά, πουθενά δεν έκλεισε ένα συμβατικό θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο ούτε πολύ περισσότερο ένα πυρηνικό, απλώς τα ανεμοπάλουκα προσβάλλουν τοπία, καταστρέφουν αισθητικά τόπους φυσικής ομορφιάς και γίνονται αιτία για μεγάλα οικονομικά αλισβερίσια πάνω αλλά και κάτω από τραπέζια.

kills.jpg
Είναι όντως γελοίο αλλά και θλιβερό, σε μέρη που δεν επιτρέπεται να χτιστεί καν καλύβι βοσκού, να δίνονται άδειες για τερατουργήματα 100 μέτρα ψηλά!
Η έννοια της εναλλακτικότητας περιλαμβάνει πρωτίστως την έννοια του μέτρου και της ηπιότητας. Μια ανεμογεννήτρια 10μ ψηλή σε ενα αγρόκτημα μακριά από το δίκτυο, είναι οικολογική κατασκευή, ενα υδροηλεκτρικό σε έναν παλιό υδρόμυλο επίσης, αιολικά πάρκα σε χιλιόμετρα βουνοκορφών ή σε ερημιές νησιών και φράγματα 200 μέτρων ύψους δεν είναι! Είναι βιασμός της φύσης!
Στα πουρνάρια στις ερημιές οι κάτοικοι αυτής της χωρας έφτιαχναν κάποτε Επικούριους Απόλλωνες, στα ακρωτήρια που τα μάστιζε ο άνεμος ναούς του Ποσειδώνα και σε ξερονήσια που τα έκαιγε ο ήλιος και η αρμύρα Ιερά της Δήλου.. οι σημερινοί τους απόγονοι ( ; ) στήνουν παλούκια που αποτελούν πρωτοφανή ΥΒΡΙ για το ελληνικό τοπίο!
Υπάρχει ελπίδα όμως! Τοπικές κοινωνίες, άνθρωποι μορφωμένοι αλλά και απλοί κτηνοτρόφοι και αγρότες, ξωμάχοι του καθημερινού μόχθου, οι ακρίτες της ελληνικής υπαίθρου, αντιδρούν στην ασχήμια, το ξεπούλημα και την καταστροφή της ελληνικής φύσης πέρα και ενάντια στους σχεδιασμούς στα γραφεία των χαρτογιακάδων της ΕΕ.

Τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα.. χτες η Λακωνία και Μεσσηνία, σήμερα η Σέριφος αύριο κάποιο άλλο μέρος της πατρίδας μας θα πει το βροντερό ΟΧΙ! Το καρκίνωμα θα σταματήσει ! Είτε το θέλουν είτε όχι οι μεγαλοκαρχαρίες μιζαδόροι.
Η απάντηση μας στα αρπακτικά είναι ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ!

Τρίτη, Απρίλιος 24, 2007 Posted by | Σκέψεις... | 35 Σχόλια

Kitsario made in Kalamata!

Δυστυχώς στην πολη της Καλαμάτας επικρατεί η απόλυτη ασυδοσία και κακογουστιά….
Στην πρώτη φωτογραφία δίνω τον τιτλο «oiko_proboli» διότι πλην της τοποθέτησής του σε κλαρί δένδρου (!!!) χρησιμοποιείται μαζι με μερικές χιλιάδες βατ ακόμα να φωτίζει δυο τοιχους από γραφεία κάποιου συλλόγου με δραστηριότητες φυσιολατρικές (!!!!) Δεν αναφέρω το ονομά του εν λογω συλλόγου γιατί ο πρόεδρος του δεσμεύτηκε να λύσει το θέμα.

Για γ�λια και για κλάματα!

Στην δεύτερη μπορείτε να θαυμάσετε ενα τσαμπί απο προβολείς αλογόνου των 20 ευρώ που βρίσκονται σε κολώνα της κεντρικής πλατείας. Ανάβουν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις και σε καμμιά εκδήλωση.. ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι είναι χειρότερο η φωτορύπανση που δημιουργούν όταν ανάβουν η η τσιγγανικού (για να μην θεωρηθώ ρατσιστής) αισθητική ρύπανση που δημουργουν την ημέρα όταν είναι σβηστοί.
Να σημειωθεί πως κάτω απο το τσαμπί είναι το πιο in καφέ της πόλης.

Κρεμαστάρια!!!

Στην τρίτη μπορείτε να θαυμάσετε την μπαλαντέζα που είναι όλο τον καιρό χύμα σε πεζοδρόμιο γνωστού κλαμπ στο κέντρο της πόλης και η οποία τροφοδοτεί προβολέα αντιαεροπορικού τύπου ώστε να μην μείνει και το παραμικρότερο χωριό της Μεσσηνίας (αλλά ακόμα και γειτονικών νομών) ανενημέρωτο για το ότι άνοιξε το εν λόγω … πολιτιστικο ίδρυμα και μας περιμένει.

mpalanteza1.jpg
Προσέξτε την ειδική μόνωση υψηλών προδιαγραφών που ονομάζεται «monotiki tenia» ότι πρέπει για ασφαλή τροφοδοσία προβολέων 7kw.

Αν όλα αυτά δεν σας έπεισαν για το χάος και καρακιτσαριό που επικρατεί δείτε κι άλλα. Στην επόμενη φωτογρα-φία τα γνωστά προβόλια είναι απέναντι από την Τράπεζα της Ελλάδος καταμεσίς στην πόλη…

trapeza_ellados2.jpg

Εδώ μπορείτε να δείτε την εγκατάσταση τροφοδοσίας στην βάση της κολώνας δημοτικού φωτισμού που είναι εγκατεστημένα.
Η υψηλών προδιαγραφών εγκατάσταση είναι «όλα τα λεφτά»

reymatolhpsia_1.jpg

Δυστυχώς από το πανηγύρι της φωτορύπανσης και της κακογουστιάς δεν λειπουν ούτε οι εκκλησίες. Ο ιερός ναός της φωτογραφίας έχει πετάξει ένα προβόλι απέναντι απο τον δρόμο πάνω σε κολώνα της ΔΕΗ λες και είναι ιδιοκτησία του. Ανάβει μια φορά το χρόνο κάθε Πάσχα ίσως και σε κανέναν γάμο.. αναρωτιέμαι ποιός ηλεκτρολόγος έκανε αυτη τη «θαυμαστή» εγκατάσταση. Πάντως οι εκκλησίες σε όλη την Ελλάδα, ακόμα και στα τελευταία χωριά εφοδιάζονται ταχύτατα με τα προβόλια αλογόνου να χουν τα εκκλησιαστικά συμβούλια να επιδείξουν «λαμπρό» έργο. Οι περισσότερες τα έχουν αναμμένα όλη τη νύχτα.

ekklhsia_1.jpg

Κι άλλη μια άποψη του ιδίου:

ekklhsia_2.jpg

Είναι όντως θλιβερό για όλους εμάς που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε αυτή την πόλη να βλέπουμε αυτή την κατάντια….

To be continued…. (Για να μην νομίσετε πως είναι μεμονωμένα παραδείγματα)

Σάββατο, Απρίλιος 14, 2007 Posted by | Σκέψεις... | 1 σχόλιο