Ερασιτεχνική αστρονομία

Το blog ενός αστροπαρατηρητή

Στη σκιά του φεγγαριού

Ήταν 29 Απρίλη του 1976 μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα μέσα στις διακοπές του Πάσχα. Ένα 10 χρονο αγόρι περπάταγε στους δρόμους της Αθήνας κρατώντας το χέρι του πατέρα του. Ήταν μεσημεράκι όμως το φως της ημέρας έμοιαζε απογευματινό.

«Μπαμπά συμβαίνει κάτι περίεργο σήμερα;» τον ρώτησε. «Είναι έκλειψη ηλίου» απάντησε ο πατέρας του. «Το φεγγάρι μπαίνει μπροστά από τον ήλιο και τον κρύβει. Αν είσαι τυχερός και είσαι κάτω από τη σκιά του τότε για λίγο η μέρα γίνεται νύχτα». Μετά από λίγο σπίτι με ένα κομμάτι τζάμι μαυρισμένο στη φλόγα ενός κεριού πατέρας και γιος κοίταζαν μαζί τον ήλιο με ένα κομμάτι του να λείπει «δαγκωμένο» από τη σελήνη. Στο όμορφο νησί της Σαντορίνης η έκλειψη ήταν δακτυλιοειδής με τη σιλουέτα της αρχόντισας της νύχτας να διαγράφεται πάνω στον άρχοντα της μέρας καθώς αυτή ήταν μακριά από τη γη μας.

Τα χρόνια πέρασαν το αγόρι εκείνο έγινε άνδρας, τα μαλλιά του πατέρα του τα κάλυψαν τα χιόνια, αλλά πάντα είχε την εικόνα εκείνη με τον ήλιο μισοσκεπασμένο από τη σελήνη χαραγμένη στο μυαλό του.

29 Μάρτη του 2006 τριάντα χρόνια μετά στο πανέμορφο Καστελλόριζο το παιδί του 1976 άνδρας πια, είδε την ολική έκλειψη… Tον ήλιο να μικραίνει να μένει μια μικροσκοπική φλούδα, τη λάμψη του «διαμαντένιου δαχτυλιδιού» να αστράφτει κι ύστερα τη σκιά του φεγγαριού να περνάει σαν σίφουνας κάνοντας καταμεσήμερο τη νύχτα να κερδίζει τη μέρα. Στη θέση του ήλιου ήταν ένας  μαύρος κύκλος με το μεγαλόπρεπο ηλιακό στέμμα γύρω του ενώ το τοπίο περιβάλλονταν από ένα απαλό σούρουπο με χρώμα ώχρας.

Έκλειψη 2006

Μετά από λίγα λεπτά ο άρχοντας της μέρας ξαναγύρισε. Ο άνδρας είχε λουστεί στη σκιά του φεγγαριού κάτι που ίσως να  μην του ξανασυμβεί ποτέ όσο ζει. Πατέρα σε ευχαριστώ ψιθύρισε, τα μάτια του ήταν υγρά…

Advertisements

Τετάρτη, Μαρτίου 5, 2008 - Posted by | Σκέψεις... | , , ,

3 Σχόλια »

  1. Είναι ένα πανέμορφο κείμενο, που ξεχειλίζει από ευαισθησίες.

    Ήμουν σε μια τάξη του γυμνασίου, όταν ο Γυμνασιάρχης μας ανακοίνωσε ότι σήμερα δεν θα κάνουμε μάθημα, αλλά θα δούμε μια έκλειψη ηλίου.
    Είχε προμηθευτεί μερικές δεκάδες πλάκες μαύρου αρνητικό φιλμ και μ’ αυτά είδαμε για πρώτη φορά στην ζωή μου μια ολική έκλειψη. Θυμάμαι την μαγεία της στιγμής που με είχε συνεπάρει.

    Εξαιρετικό κείμενο Γιώργο. Σ’ ευχαριστώ για την συγκίνηση που μας πρόσφερες.

    Στέλιος

    Σχόλιο από Στέλιος Χαμόδρακας | Τετάρτη, Μαρτίου 5, 2008 | Απάντηση

  2. Πραγματικά Γιώργο τό κείμενο μέ συγκίνησε.Τήν πρώτη φορά πού είδα έκλειψη νεοσύλεκτος στήν Κέρκυρα Μάιος-Ιούνιος 1966 ολική άν θυμάμαι καλά, γιατί είχε σκοτεινιάσει πολύ.
    Σού εύχομαι νά ξαναδείς αυτό τό θέαμα.

    Δημήτρης

    Σχόλιο από Δημήτρης Γκιώνης | Τετάρτη, Μαρτίου 5, 2008 | Απάντηση

  3. Σαν πήγε κάτω απ’ τη σκιά του, το φεγγάρι τον κοίταξε και χαμογέλασε. Τον έλουσε με το φως του. Γιατί το φεγγάρι έχει σκιά ασημένια, που λάμπει πάνω σε κάποιον που ξέρει να το κοιτά κατάματα…
    Φεγγάρια γέφυρες σε κόσμους μακρινούς και μεις παρατηρητές τους. Ψυχή χρειάζεται για όλα. Ψυχή…

    Σχόλιο από Νεράιδα της βροχής | Τετάρτη, Μαρτίου 5, 2008 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: